Palestina

V.

In den stillen middagmist zijn de bergen van Judea opgekomen. Zij geleken al héél dichtbij, toen zij nog héél ver weg waren. Wij komen in de bergen bij Bab el Wadi, dat natuurlijk dal-poort beteekent. Er is een Joodsch koffiehuis. Wie zijn paarden liefheeft, laat hen daar een uurlje rusten. Hij geeft hun weder lekker water. Hij geeft hun weder goede gerst. Hij zelf drinkt een kleintje koffie. Hij drinkt nog een kleintje koffie. Hij drinkt er nog een.

En dan begint de wondere tocht door de bergen, waar de wegen wenden en verdwijnen. Op en af. Maar meestal op, omdat Jeruzalem zooveel hooger ligt. Onze paarden doen het flink. Chamdillah! Toch moeten ze af en toe eens stilstaan om op adem te komen. Hadj Achmed, in zijn warme soldatenjas, schreeuwt en slaat.Wie zijn paarden liefheeft, maar nog tijdig te El-Kuds komen wil, kastijdt ze. Allah heeft den regen laten ophouden en de zon laten doorkomen, wanneer wij rijden langs Abu Rösch, het oude Kiijath Jeariem, waar de arke Gods is geweest (i Kronieken:i3).Wij houden er niet op. Ofschoon de sjeikh familie is van Abdoel Salaam en hij ons tot een bezoek heeft

161