Palestina

drogen en broeinesten van de muskieten zijn. Nu komen de geloovigen zich er wasschen en buigen zich weder in hunne gebeden. Ook herders en herderinnen komen er met hunne koeienkudden. Na den regen is de hemel in het Westen weder wit geworden. Het gaat naar den avond. Wij zijn moe.

IV.

Vroeger was er te Esdüd een groote molen, waarvan de eigenaar, een Duitscher, ook enkele gasten opnam. Wij vinden nog wel den grooten molen. Maar de Duitscher is er niet. Al zijn reeds vele Duitschers wedergekeerd. De molen wordt nu gedreven door een Mohammedaan, die Isaac Effendi heet. En niet thuis is. En de knecht, hoezeer hij ons ook acht, durft ons niet op te nemen. Natuurlijk ontstaat er te Esdüd, waar nooit een vreemde komt, een volksverzameling. Maar goed van aard. Iedereen wil ons ten minste één goeden raad geven. Misschien kunnen wij over Jibne Duran nog bereiken, dat wij Rehoboth noemen. Misschien kunnen wij Katra halen, het Joodsche Gederah, zes of zeven kilometer van Ekron af. Niet te verwarren met

129