Palestina

den. En hij heeft Achmed uitgestuurd om mij te zoeken. Nu moeten wij weder wachten tot Achmed terug is. Maar als wij dan weder alle drie bij elkander zijn en ook de paarden goed zijn uitgerust, dan rijden wij den zandweg, die nu daalt, naar Medjdel, dat sommigen houden voor Migdal God, genoemd in Josua 15:3, 7. Het is een groot dorp. Een kleine vijfduizend menschen. Met een postkantoor. Een onder-gouverneur. Een station aan den spoorweg Gaza-Ludd. Een groote meelmolen, die vroeger door een Duitscher gedreven werd. Een bedrijf veel in handen van Duitschers. Nu misschien een goed bedrijf voor Joden. Het eischt nogal wat technische kennis. Er is een mooie moskee, waarin veel oude steenen verwerkt zijn. Er is een mooie minaret.

Medjdel is vooral bekend door zijn groote weverijen. Hier wordt de sterke stof geweven, waarvan de fellachen-vrouwen haar japonnen maken. Lange banen, dertig centimeter breed. Of breedere van veertig of acht en veertig. Ze zijn zwart met aan de kanten rood, blauw of groen. Twee banen worden aan elkander genaaid. En zoo verwerkt. Dan dragen de dames der fellachen zwarte japonnen met streepen van rood, groen of blauw in de lengte.

121