De Arbeidsovereenkomsten in de Diamantindustrie

74

Een enkele juwelier heeft wel eens beweerd, dat er een algemeen gebruik bestond, dat de werkgever gedurende 24 uur na ontvangst nog het recht had, terug te komen op de eens gegeven goedkeuring (— zelfs al was het partijtje niet verzegeld en kon de juwelier dus andere steentjes in het briefje doen, —) maar met die gelegenheidsregels moet men zeer voorzichtig zijn. Het geldt hier een misbruik dat wel eens meer voorkomt bij arbeid op stukloon. En persoonlijk onderzoek heeft me wel tot de conclusie moeten leiden, dat de ontvangst van het werk, goedkeuring daarvan inhoudt, waarop de juwelier niet meer kan terugkomen. Heeft hij geen tijd het na te zien, dan moet hij het óf den werkman weer meegeven , óf het cacheteeren en het later in tegenwoordigheid van den werkman openen.

Heeft de werkgever den werkman, die tegen het eind van de week nog werk „op” heeft, betaald hetgeen hij heeft bewerkt, dan (art. 1644) wordt de opneming geacht geschied te zijn voor het betaalde gedeelte van het werk. Dit is echter niet het geval, indien „het kantoor” de gewoonte heeft, ’s Vrij-alle werk te betalen dat op den bak is, onverschillig of het geheel of gedeeltelijk af is. Dün toch heeft de juwelier niet bij gedeelten betaald.

Zegt de juwelier daarentegen duidelijk, dat hij het nog niet bewerkte als „voorschot”') betaalt, dan ligt daarin opgesloten , dat hij het afgewerkte betaalt omdat het ilf is, en moet dit dus gerekend worden, behoorlijk opgenomen te zijn.

Dit zij voldoende gehandeld over de verplichtingen van den arbeider. Zien wij thans, waartoe de juwelier zich tegenover hem contractueel verbindt.

*) „Voorschot” is voorloopige betaling van tijd- of stukloon, dat nog moet worden verdiend, een geven „op rekening”.