Met de stroom mee

ZESDE HOOFDSTUK

GEZELLIG AVONDJE BIJ DE FAMILIE PRESBURG

Juist als Lucas zich hervonden heeft, en besloten is den helen Wolff volkomen te negeren, komt ’n wonderlijke brief.

„Beste kerel, allereerst ’n zalig nieuwjaar. Neem me niet kwalijk, wat ik je schreef. Ik was beroerd, kapot; ik denk dat ik ’t aan de longen heb, maar nu is ’t wat beter gelukkig. Vergeef me m’n grofheid! ’t Was goed gemeend. Het was zo beroerd van binnen bij mij, mijn God, daar heb jij geen begrip van wat er omging en omgaat. (Verdomde hoestbui, ’n ogenblik, ga ’n sigaret roken, dat helpt!) Ik had nog bij je willen komen, maar we hebben ’( razend druk: elke dag op reis, elke dag anders spelen, dat werkt op je zenuwen, vooral met deze kou. We hebben overigens opgehouden met in die rotdecors te spelen, doen ’t nu sober met ’n paar doeken. Maar dat is niet de enige reden waarom ik tegenwoordig graag bij de troep ben. Ziehier wat ’t geval is, ik geloof niet dat ik je al verteld heb, dat we er ’n nieuwe actrice hebben bijgekregen, een Jodin, pracht van ’n meisje, mooie ziel-zoekster! Wij zijn uitstekende vrinden. Ze is van Hollandse afkomst, ze heet Prins, haar oom (laatste twee woorden doorgestreept). Je moet haar beslist leren kennen, ze is de enige van ’t gezelschap waar ik wat voor voel. Agricola is ’n ezel. Hij denkt expressionist te zijn, maar hangt tezeer aan ’t uiterlijke: impressief in alles. Judy heeft net mijn ideeën. Ze wil dat ik ’n drama ga schrijven. Ze voelt sterk de hedendaagse rotheid; ik zal in dat stuk sarcastisch de lamme bourgeois met hun kamertjeszonden hekelen en tegen ’t einde ’n apotheose van Godsbesef. Ik weet nog niet wat ik doe, soms voel ik meer voor ’n film: In Hoe Signo; ze zeggen dat ik sprekend op Conrad Veidtiijk.

Judy vindt jouw Christus subliem en ik hecht aan haar oordeel.

We gaan nu Marieken van Nimweghen spelen, dan kom je toch, het belooft de grote gebeurtenis voor het

91