Met de stroom mee

naar worden, als je de genade niet deelachtig wordt...; het is misschien niet nobel van mij dit te schrijven — in schijn echter, ’n Ogenblik hoopte ik dat je ’n heel andere kerel zou worden, maar nee, dat gesprek op Kerstavond deed de deur dicht. Groetend in Xo Lode W. Ik zal je niet uit ’t oog verliezen en betrouw op God.”

War is er geschied? De arme Lucas begrijpt er niets van. Door zijn tranen wordt de Heilige Familie gans wazig, ’n Ogenblik schijnt de woede de overhand te nemen: hij wil ’n verfpot grijpen en tegen het doek gooien. Dan komt ’n diepe apathie over hem, ’n ellende die dagen duren zal. Hij verliest z’n geloof in de kunst, in de Heilige Familie, in Ronde, in alles. Hij wil terug naar Limburg.

90