Met de stroom mee

In de Korte Nieuwstraat kan hij de Calvariënberg niet passeren zonder zich snel te bekruisen.

Dan bemerkt hij, dat hij toch in de buurt is die hij had willen mijden. Angst groeit in zijn hart en hij snelt de St. Pauluskerk binnen. Hij vat weer moed als zijn schoenen over de granieten zerken klotsen, waaronder de martelaren rusten. Ja, waar zijn ze nou, boven of beneden.

De grote kerk is nogal vol. Weifelend blijft hij staan, besprenkelt zich met wijwater, terwijl hij hoed en stok in de hand houdt. Hij herinnert zich, eens spottend te hebben gevraagd, toen Lucas met z’n rotting naar de St. Gudule ging: „Hoe nu, trek je met een stok op Ons Lieven Heer af.” Beschaamd had Lucas de stok op Zondag thuis gelaten...

Nee om hier te gaan knielen, dat verdomt hij, tussen allemaal die vervloekte huichelaars, die gepleisterde graven en onwetende schoolkinderen. Dank je stichtelijk, ’n Geestelijke komt op hem toe, kijkt onderzoekend, maar vriepdelijk. Met ’n ruk wendt Ludwig zich om. Die zwartrokken moeten me van ’t lijf blijven; geen droog stuk brood laten ze je verdienen.

Opeens bekruipt hem de lust, luidkeels door het machti-ge gewelf, waar men stil aan ’t bidden is, te gillen met toneel-stem: „Heil Hitler!” Maar hij voelt honger, stapt naar buiten.

Een dure maaltijd zit er niet aan. Hij gaat op ’n frifure af, neemt voor ’n frank van dat hete goedje, ’n Tijd niet van gehouden, in ’t begin eet je er teveel van; je denkt: goedkoop en lekker; dan hangt ’t je flus de keel uit. Met de friet in een grote zak, die z’n koude handen verwarmt, haast hij zich ’p café’tje binnen.

„Weinig volk,” zegt hij tegen Madame. Ze haalt de schouders op. „Waarom zijt ge vannacht niet geweest, d’r was geen plaats meer om te staan, zo vol was ’et.”

Bij z’n friet drinkt Ludwig ineens z’n pint uit. Nog een. Het is hier goed. Hij blijft loom voor zich uitstaren, peinst over ’n krantenbericht: d’r had iemand ’n meisje vermoord ip ’n park. Als Ludwig ’n enkele keer in de tram zit, welt de waapzinnige lust in hem op, een dame vóór hem de hals af te snijden of haar in die blanke hals te kussen, te bijten. Want, vreemd genoeg, de sensatie is voor hem dezelfde,,j al kan het resultaat verschillen; de tram exciteert hem meer dan het park...

164