Met de stroom mee

was hij een verloren zoon, die met de zwijnen uit de trog at. „Niet, dat ik jou bedoel, lieber Schwül, mijn enige en beste vriend op aarde! Jij en mijn moeder. Mijn moeder gelooft nog in mij. En sacredju, ik zal de wereld nog wel eens wat laten zien. Als ook dit broederland tot het heilige Derde Rijk is teruggekeerd. Heim zum Reich! Halleluja, Heil! nondedju...”

Zo ging het; maar met Schwülstein werd het anders. Wie wist te veel, hij ob Schwül? De man had er slag van, hem voortdurend in paniek te brengen.

Maar de kat, de kat genas, dank zij het dieet, dat Lud-wig voor haar klaarmaakte. En het was zo gezellig als hij nu thuis kwam, dat miauwend en zich tegen zijn benen dringend, het magere poesje hem tegemoet kwam op de drempel. Evenwel, veel ging hij niet meer uit, na de steeds alarmerender mededelingen, dat men op hem loerde, dat zijn leven niet zeker was. ’s Ochtends liep hij naar beneden. Hij waande altijd, dat er een brief moest komen, waarin men hem smeken zou hier of daar op te treden, een grote gastrol te vervullen. De wereld moest toch zijn kwaliteiten kennen, de een of andere werkelijke kenner moest hem toch indertijd wel eens hebben opgemerkt... Maar alles bleef vergeefs. Hij leefde van ellendige arbeid, vertalingen van handelsbrieven voor minder dan geen honorarium; wilde les geven in boekhouden, maar vond geen leerlingen, wel een ouden zakenman, die na negen les wilde hebben ergens bij het Willemsdok, daar dankte hij voor. De haven met zijn donkere verwulfsels en smalle verlaten stegen lokte hem allerminst.

Oudejaarsavond. De mensen vieren in warme huiskamers en café’s met hun verwanten feest. Verleden jaar had de patrones hem nog kouwe wafels gebracht, maar hij was naar Schwülstein gegaan, had het ranzige goedje enige dagen later opgegeten. Hij zou nu blij zijn geweest met die attentie. Buiten regent het en dat maakt het Ludwig makkelijker, zijn verlangen naar feestelijkheid, bier en warmte te bedwingen. Hij heeft zich een klein flesje goedkope cognac gekocht en tracteert er zich op, een arm mens komt al zo veel tekort; hij zit gezellig met de magere poes Greet op schoot. Niemand heeft hier katten. Ik wel. Aardig meisje. Kraft durch Freude, ook niks; onwelriekende massa; maar het meisje was lief, ging niks van af. Lang

158