Met de stroom mee

Lode vindt het vreemd, niets van Judy te horen en hij wil net naar Tervueren, als hij trillend van opwinding een brief uit zijn bus trekt. Deze brief, in een geforceerd mannelijke stijl, zakelijk van toon, ontnuchtert hem: „Ik weet niet, wat je op het oog hebt met dergelijk geschrijf. Het lijkt me nonsens, wat je omtrent Shakespeare beweert. Even pijnlijk bijna als je tactloze opmerking laatst in de Taverne de la Reine. Men heeft het gesprokene aan Ronde overgebriefd, stel je voor, en gelasterd, dat ik ook mijn aversie t.o.v. den geweldigen dichter zou hebben “beleden, in analoge terminologie. Ronde zou zijn schouders hebben opgehaald en gezegd, dat hij zulke dingen wel gewoon was. Het zal je duidelijk zijn, dat ik alles in het werk heb gesteld om Polydoor Ronde te spreken en hem te zeggen, dat ik bij toeval in je gezelschap was en overigens zijn werk hevig liefheb. Ik ben direct bij hem toegelaten. Toen ik jouw naam noemde, wist hij zich die niet meer te herinneren; hij kent je dus niet of niet meer. Ik heb een heerlijke middag gehad, hij is bewonderenswaardig. Het is dubbel jammer, dat dit gebeurd is, want deze fijne grijsaard is lijdend de laatste tijd. Ik wil maar zeggen, dat ik je soms onuitstaanbaar vind, doe toch gewoon, Lode en beklad geen mensen, die je — niet begrijpt.”

Lode weet niet hoe het goed te maken, hij schaamt zich. Het is zijn goed recht zich in elk gezelschap aan te passen, opdat hij zich thuis voelt, maar in de laatste tijd kan hij zijn mond slecht houden. Door zijn satyrische praatjes brengt hij zichzelf in moeilijkheden, maakt tegen derden den tweede bespottelijk en vice versa. Hij moet altijd bang zijn, dat zijn geestigheden ruchtbaar worden, b.v. over haar oom. Hij staat vaak doodsangsten uit omdat hij vreest, dat die en die hem tegenwerken, niet groeten, omdat men hun verteld heeft wat Lode weer heeft gezegd. Een deemoedige missive, vol zelfbeschuldiging, gaat Lode schrijven aan Judy...

Met Agricola valt wei te praten, maar wat hij deze zomer heeft, mag God weten. Ook de administrateur weet het: met een bedenkelijk gezicht reikt hij de gages uit. Jilles flirt met geen der dames, zijn scherpzinnige opmerkingen worden niet meer gehoord. Hij laat vaak de regie der zomerstukken aan Lode over en geeft hem nog al ’s een hoofdrol. Ze proberen het met het Groot-Schouwtoneel,

104