Het haarlint

Nu was de man zo oud geworden, maar hiervan had hij nog nooit gehoord. Stormpaarden! Ach, wat wonderlijk! Het leek wel of hij bij elke stap die hij deed op een nieuw raadsel stuitte.

Hij wilde meer vragen, maar de engel legde de vinger op de mond; de stilte mocht niet verstoord worden.

De paarden keken niet op of om. Het scheen dat hun voedsel het enige was waarin ze belang stelden.

Hoe lang de oude man ook liep, hij werd niet moe.

Op deze hemelweiden scheen vermoeidheid onbekend te zijn. Hij voelde zich jong en krachtig en bewoog zich zonder enige inspanning voort.

Toen hij omkeek, merkte hij dat ze al een enorme afstand hadden afgelegd. En nog steeds scheen er geen einde te komen aan de weidevlakten. De zon, die hoog aan de hemel stond, schoot niet op. Was het hier altijd dag? Hij wilde het zijn begeleider vragen, maar bedacht dat hij moest zwijgen. Een hoog gebouw doemde voor hen op. Vreemd dat hij het niet eerder had gezien! Was het soms uit de lucht komen vallen? Het gebouw stond stevig midden in de weidegrond. Het was een toren van norse, donkere stenen. Onwillekeurig huiverde de oude man.

Zonder iets te zeggen ging de stralende engel door een kleine deur de toren binnen. De oude man volgde hem. De schittering van de engel werd minder, het licht gloeide nog maar zachtjes en doofde toen uit.

'We gaan naar boven,' zei de engel. Zijn stem klonk zwaar. Dat kwam doordat ze in een holle, hoge ruimte stonden, waarin het geluid door de muren werd teruggekaatst.

'Ik ben een beetje bang,' zei de oude man. 'Ik vind het wel mooi, heel mooi zelfs. Maar het is allemaal zo vreemd.'

'Ja, daar hebt u gelijk in,' zei de ander. 'En als u erg bang bent, wil ik u wel terugbrengen. Er is nu eenmaal niets aan te doen: wie de dingen goed wil onderzoeken, doet wel eens angstige ontdekkingen. Maar u hebt er immers zelf om gevraagd.'

'O ja, ja, natuurlijk. Maar kom ik weer in mijn huis terug?' De engel glimlachte. 'Ik heb u toch gezegd dat ik geen kwaad doe. U komt weer terug in uw oude omgeving.'

Ze beklommen een wenteltrap. Het lopen ging hier even gemakkelijk als op de wei. Ze schenen naar boven te zwe

90