viel zonlicht op haar handen.
Die middag zocht hij Boerma op. De huiseigenaar schudde zijn hoofd. 'Ze heeft pech gehad/ zei hij. 'Maar ik heb gelukkig een nieuwe liefhebber voor dat huis. Ik moet nu weg.'
Met een haastige hand streek hij over zijn gezicht. Dezelfde hand die straks het bord 'Ida Kornblum, pianolerares' uit de grond zou trekken.
127