Het haarlint

ogenblikken maakte ze de indruk moe en eenzaam te zijn. Maar op het kleine vrouwtje met haar bewonderenswaardige innerlijke vrijheid liepen alle wereldse zorgen stuk. Over haar verleden liet ze weinig los, maar toch was Henk te weten gekomen dat ze als lerares aan een muziekschool verbonden was geweest. Een openbare instelling die haar al kort na de komst van het Derde Rijk als ongewenst element had ontslagen. Vrienden van haar hadden beloofd ook hierheen te zullen komen. Uit hun brieven bleek dat ze daartoe nog geen kans hadden gezien en ook hoopten ze nog op een betere toekomst.

'Zonder mijn liefde voor de zee zat ik misschien ook nog daarginds,' zei Ida.

Het ging Henks verstand te boven.

Voor de huizenexploitant Boerma begonnen de zomerse activiteiten al vroeg. Omstreeks januari druppelden de eerste aanvragen voor zomerverblijven binnen, een paar maanden later was het al een flinke stroom. Toen Henk hem in maart namens Ida de huur kwam brengen, gaf Boerma zijn bezoeker een briefje, waarop de huurbedragen voor de maanden mei tot en met september. Bij elkaar vormde dat een bedrag van verscheidene duizenden guldens. 'Dan weet ze waar ze aan toe is als ze de zomer wil overblijven/ zei Boerma. Hoezeer ook bekend met de verhuurgebruiken in zijn woonplaats, kreeg Henk toch een kleine schok. De laatste tijd had hij herhaaldelijk met Ida over deze kwestie willen praten, maar hij had dat telkens weer uitgesteld. Nu kon hij er niet meer aan ontkomen. Zij wist trouwens hoe het hier met deze dingen gesteld was.

Op een dag waarop een voorjaarszon de wereld eindelijk weer een bewoonbaar aanzien gaf, vond Henk de moed om het onderwerp aan te snijden. Ida had de tuindeuren van haar woonkamer geopend en zat met een boek op het achter-terras, toen hij met hoorbare stappen om de hoek van het huis verscheen.

Zo, in de buitenlucht, met overal een belofte van bloei, leek ze schraler en brozer dan ooit. 'Het wordt lente!' zei ze enthousiast.

Henk probeerde haar geestdrift te temperen: 'Maar het wordt in zeker opzicht ook een moeilijke tijd.'

125