Het haarlint

Van die paniek was aan Cohen niets te merken. Integendeel, zijn lach was breder dan ooit, alsof hij het schokkende gebeuren als een grap beschouwde.

Juffrouw Rosenbaum reageerde heel anders. Ze greep Cohens handen, als was hij haar laatste steun en toeverlaat. Hij trachtte haar te troosten, maar veel tijd had hij niet en ze bleef verslagen achter. Slap hing ze op een stoel in onze huiskamer. 'Hoe moet dat nu?' mompelde ze. Mijn moeder zette Cohens pogingen tot vertroosting voort en zei dat werken het enige was dat haar erdoor kon helpen. Met deze woorden loodste ze juffrouw Rosenbaum naar boven.

Die raad had weinig succes. De naaimachine bleef zwijgen en toen ik een keer langs de openstaande deur van de zolderkamer kwam, zat juffrouw Rosenbaum roerloos voor zich uit te staren. Tegen etenstijd kwam ze naar beneden gesjokt, meer om ons gezelschap dan om mee te eten. Wat ze gebruikte, kon nauwelijks een holle kies vullen. Bijna voortdurend hield ze haar ogen neergeslagen. Slechts af en toe keek ze op, zonder iets van haar oude vrijmoedigheid. In haar ogen lag alleen maar hulpeloosheid.

Al waren de gebeurtenissen in de wereld schokkend genoeg, het was ons niet duidelijk waarom ze haar zo aangrepen. Ons land was neutraal en wilde dat blijven. Pessimisten die beweerden dat ook wij niet gespaard zouden worden, waren er bij de vleet, maar na de eerste schrik had iedereen zoveel mogelijk zijn gewone leven hervat. Natuurlijk bracht de mobilisatie enige ontwrichting en kort daarop veroorzaakten de talloze vluchtelingen de nodige verwarring. Dat alles was echter geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten, zeker niet voor een geboren zwerfvogel als juffrouw Rosenbaum, die zich al uit heel wat moeilijke situaties had weten te redden.

Mijn vader en moeder praatten net zo lang op haar in tot ze weer aan het werk ging, maar het oude tempo was weg. Een winkelier nam haar produkten in zijn sortering op en de verkoop slaagde boven verwachting.

De goede zakenman Cohen had voor een grote voorraad grondstoffen gezorgd, zodat er van gebrek aan materiaal voorlopig geen sprake was. Schaarste en daaruit voortvloeiende prijsstijgingen maakten het leven moeilijk, maar vormden voor juffrouw Rosenbaum een buitenkansje. Toch

117