De tweede jeugd

XVIII.

Nu, in de volle zekerheid dat zij waard is te worden be,-mind, kan Fie haar minneleed met iets meer gerustheid dragen. Het bewustzijn van met den geliefde, behalve door de stormen van hart en geest, ook door die van het physieke heil te zijn gegaan, geeft haar een gevoel van grootere vastheid in het leven. Want er is veel waarmee zij den spot kan drijven, maar niet met haar behoefte aan geloof in zichzelve. Hij waardeert haar, neen, dat woord is te conventioneel, te laf — hij heeft haar lief, maar hij durft het zich niet bekennen, nog niet...

Bonger zou liefst het avontuur uit zijn herinnering bannen, want wanneer hij eraan denkt, komt het hem voor, dat zijn lichaam met bloedende wonden is overdekt. Nog voelt hij iederen kus, ieder streelend en koesterend gebaar van haar, maar als pijn, als een aanranding, een openscheuren van zijn geheimste wezen. Geen teederheid, geen liefde, niemand behoeft zich te wagen in de zwarte spelonk van zijn leven... Maar de van bemoeizucht en drift tot indringen en omwoelen haast krankzinnige wereld is hem in de persoon van deze vrouw op het lijf gesprongen en hij heeft niet de kracht gehad, zich te verweren.

Tweede Jeugd 14