De tweede jeugd

ze zit nu toch aan hem vast en in één slag is hij zeker niet kaal te plukken. Hij beweert, dat hij tonnen bezit en die draagt hij zeker niet in zijn zak. Bovendien is dit geld voor een bijzonder doel bestemd. Het denkbeeld is plotseling in haar opgekomen om, alvorens zij vertrekt, voor Lou een cadeau te koopen, als bewijs, dat zij nog iets om hem geeft.

Ze zal in haar eentje de stad ingaan en iets heel moois voor hem uitzoeken, dat ze hem met een briefje, waarin ze haar vertrek aankondigt, zal sturen. En ze zal zich aan geen zwakheid overgeven. Het is nu eenmaal zoover gekomen en het moest zeker zoo zijn. Zij is er trouwens onder alle menschen heusch niet het ergst aan toe.

106