De lamp van den meester

practijk aanschouwelijk maakt, zegt deze tevreden: ״Man sieht hier wo und was!¹¹

Ja, zegt de oude schalk:

״Grau, teurer Freund, ist alle Theorie ״Und grün des Lebens goldner Baum,"

En zoo is het maar,

* * *

DE ZILVEREN NAALDENKOKER, Nu gaat de deur wéér open, en iets heel stils, fijns, voornaams treedt binnen, dat dadelijk een sfeer van eerbied om zich heen schept,,, Het is een oud vrouwtje, dat tot den meester gaat; een van die teere, lieve gezichten, die van een wezen spreken, in de warling van het leven tot het zuivere goud der zelfverloochening geklaard en die, zeldzaam en toch in hun overgroote bescheiden-heid bijna onopgemerkt, ons echter door hun aanwe-zigheid reeds troosten. Want zoolang er dezulken on-der ons verkeeren, kunnen wij, met al onze gebreken, toch nog niet heelemaal verloren zijn,,, !

In al de soberheid van haar waardige uiterlijk kwam zij binnen; een klein mensch je toch, een gebogen moe-dertje, een niets ,,.

Zij kwam den meester bedanken; haar vriendelijke oogen zagen hem aan en toen waren zij ineens vol tra-nen; want zij dacht aan haar jongen, — Maar zij huilde niet: neen, zij veegde ze weg en liet de brieven zien,,,

De meester had, — met nog verscheidene anderen, — haar jongen een zetje gegeven. En een groote ״zet" was het ook geweest, want hij was heelemaal in Indië terecht gekomen! En nu ging het hem zoo goed,,, ! Wat een bevrijdende gedachte dat zij rustig het hoofd konden neerleggen, de oude menschen, nu hun jongste zoo goed bezorgd was,,, !

— Of de meester de kiekjes eens wou zien,,, ?

Maar ten slotte kwam het eigenlijke doel van het

186