De lamp van den meester

kweekschool: schoolmeester wordt men pas in de prac-tijk.

★ ★ ★

HET TE TEMMEN PAARD. Nu kwam dan het eerste ontmoeten met de klas, dat ״meenens" was, en gelukkig troffen de meesten voor die eerste oefening een klasse dorpskinderen, die in den regel heel wat bedeesder en rustiger en handelbaarder zijn dan hun kleine collega^״s in de stad.

Een kleine episode uit het leven van een dier jonge meesters uit dien tijd, wil ik u laten meemaken.

Ook deze paedagoog-in-wording was in een dorps-school terechtgekomen, en hij had het, vooral wat de leiding aanging, slechter kunnen treffen. Het hoofd van de school was misschien een ouderwetsch, maar zeker een goed, verstandig man, die weinig, zoo weinig mo-gelijk ingreep, maar nu en dan zoo ongezocht een in-druk meegaf voor 't leven. — Op een keer bijvoorbeeld was de jonge onderwijzer fluitend en half springend door de leege school gegaan, die zich weldra met kin-deren zou vullen, en toen was de oudere man vriende-lijk naar hem toe gekomen, en had het, o, maar heel zacht, gezegd: ״Op het oogenblik, dat je den voet in school zet, moet je bedenken dat het een tempel is, waarin men met eerbied rondgaat.״

Natuurlijk had de ander eerst een opstandig gevoel moeten onderdrukken, maar later bemerkte hij toch, dat de woorden diepen indruk op hem hadden ge-maakt: hij vergat ze nooit meer.

Nu was er aan die school ook een burgeravondschool verbonden, waar de onderwijzers van de dagschool eveneens lesgaven, en het was een lastig, ruw volkje dat daar ^,s avonds op de banken der zoete kinders plaatsnam.

Onze jonge man moest, als kersversche recruut, ook

157