In de Gouden Klok

ENKEL VOOR GELD KUN JE HET NIET DOEN!    173

zal je eens wat vertellen,” zei hij. ״Ik heb het eens mee-gemaakt, dat er een epidemie was. Toen konden de apotheken het werk niet af, de menschen stonden buiten te wachten, en de meisjes werkten, tot ze er bijna bij neervielen. Ik verzeker je dat het heldhaftig was, zooals die meisjes toen volhielden, en de menschen waren er echt dankbaar voor ook, geloof dat maar!"

,,Dan hoop ik maar dat er een epidemie komt," zei Nannie, ״tegen dat ik klaar ben!"

״Dat nu juist niet,” zei Vader. ״Dat is niet iets om naar te verlangen. Maar ook zonder epidemie kun je je werk met plezier doen, als je maar zeker bent dat de menschen het noodig hebben en je het goed doet.”

's Avonds, toen men aan tafel zou gaan, zei Moeder: ״Pas op, laat er geen van allen op dien eenen stoel gaan zitten, want die zakt in! Dat is al de tweede, die kapot gaat, in korten tijd!”

״Dat is niets,” zei Santje: ״als Nannie maar eenmaal apothekersbediende is, krijgen we toch nieuwe stoelen, van het geld dat ze verdient!”

״O nee," zei Nannie, ״heelemaal niet! Je moet het niet om het geld doen! Maar als de menschen ziek zijn, en ze krijgen geen pillen en drankjes, dat is maar ongelukkig. Daarvoor moet je werken!"

Santje keek haar verstomd aan. Die Nannie, wat dat voor een wonderlijk kind ‘ was! Daar was nu heelemaal geen touw aan vast te knoopen!

Maar Moeder stond op. Ze ging naar haar jongste doch-tertje toe, en kuste het kind.

״Dat is mijn meisje weer," zei ze.