In de Gouden Klok

ENKEL VOOR GELD KUN JE HET NIET DOEN!    169

״Zoo," zei Vader, haar ongeloovig aanziende. ״En wat denk je dan wel te worden?”

״Apthekersbediende,” zei Nannie kalm.

״Apthekersbediende... ?" riep Vader. ״Hoe kom je daarbij?"

0״, het zusje van het neefje van het vrindje van Marix wordt het ook, en je kan er goed mee verdienen. Ik denk dat ik dan eens de stoelen zal vernieuwen, en alle vloeren moeten zeil hebben."

Vader keek haar stom-verbaasd aan. Hij had een ge-voel als een kip, die haar kuiken te water ziet gaan...

״Nou en iedereen verdient toch zeker geld," zei Nannie, ״en ik moet toch later m’n kleeren betalen en Santje zal toch later ook geld verdienen!”

Santje zweeg. Zij dacht niet graag aan geldverdienen en aan de toekomst... Ze voelde zich nog altijd een onprak-tisch wezentje, ze dacht liever aan gedichten maken en. .. en aan alle dingen die met geld niet te maken hadden ...

Maar Moeder zuchtte. Haar beviel het niet, die manier waarop Nannie over haar toekomstig vak praatte. Was dat nog een gevolg van de logeerpartij... of van Ka Kuiper?

Marix echter lachte in zijn vuistje.

En toen er eens ernstig over gesproken werd, leek het nog zoo gek niet. Marix zette alles voor Vader, op een rustig oogenblikje, in zijn kamertje, uiteen; hij had goed geïnformeerd, hoe lang het duren zou, wat het kosten kon, en zoo meer. Vaders bezwaren verdwenen voor zijn heldere redeneering. Tenslotte ging Vader zelf zijn licht eens bij deze en gene opsteken en toen leek het hem een heel uitvoerbaar plan.

״U moet rekenen,” zei Marix, ״ze komt volgend jaar van school en dan staan wij er toch voor."

En Nannie had iets om over te denken. Ze vond haar poppenwagen en de praatjes op school nu ineens niet zoo