In de Gouden Klok

WAARIN VEEL GOEDE DINGEN GEBEUREN.    147

man van de pen. Ik geloof zeker dat ze het doen zullen, als er maar eenigszins de gelegenheid voor is."

״En als je een weigering krijgt?” vroeg Vader, die nu eenmaal moeilijk iets vragen kon.

״Dan hebben we toch in ieder geval tegenover 't kind onzen plicht gedaan," zei Moeder. ״En als er plaats is, zullen ze niet weigeren."

Zoo werd de brief dan opgesteld en geschreven, en o, wonder, wat niemand gedacht had: er kwam gauw ant-woord, en een gunstig antwoord ook. Het nichtje moest maar komen!

Dat gaf ineens een drukte! De wereld stond op stelten! Nannie was plotseling een belangrijk persoontje geworden, op school werd zij door iedereen benijd. ״Ik ga uit logeeren," zei ze vol trots, ״omdat ik er slecht uitzie!” Het leek ineens iets heel prettigs, om er slecht uit te zien!

Voor Santje echter brak er nu een tijd van werken aan, want zij wilde dat haar zusje keurig voor den dag zou komen. Moeder had heel andere ideeën, die zei: ״als ze maar knap en schoon en heel is!”

Jawel: knap en schoon en heel! Dat was misschien in Moeders jongen tijd voldoende geweest, maar Santje had aan de meisjes op den naaiwinkel, wel gemerkt welke eischen er tegenwoordig gesteld werden! Ze wist dat er minstens drie jurken noodig waren: een beste, een ״tus-schenjurk”, en een katoenen, voor daags. En omdat zij alles wel naaien wou, liet Moeder haar zooveel mogelijk de vrije hand.

Gelukkig had Nannie nog een ״beste” jurk, het was de oude roode, die zich beter had gehouden dan Santjes eigen roode jurk. Maar een nette, eenvoudige jurk van donker-blauw cheviot, uit rok en lijfje bestaande, maakte zij erbij, en ook nog een van geborduurd wit katoen, met een sjerp,

10*