Het Joodsche bruidje

ting gedirigeerd, passen zorgvuldig ge-zet, rompen wiegden zich, er werd ge-lachen, gezwegen, meegeneuried.... De zaal was één hartstochtelijke, muzikale golving geworden. De paren hadden zich aan elkander gewend, niemandbot-ste meer, ieder wist zijn weg en had zich aangepast aan die eene, vloeiende be-weging, die melodie, dien maatslag.... Het was de Dans....

Ja en het was goed dat zij dansten. Het was goed voor de tobberigen en de rheumatiekigen en de luidruchtigen (dat zij het eruit dansten!), en voor de dikbloedigen en de zwaar-op-de-hand-ten en hen die verlegen waren, voor de dikken was het goed en voor de dunne, schrale, gebogenen, voor de nadenken-den en de zorgvollen en de onverschil-ligen, de rijken en de armen, de ouden en de jongen. Maar bovenal voor de vrouwen en meisjes was het goed, ja, 88