Het Joodsche bruidje

De kleine Engelsche echter, in een spon-tane beweging, boog zich voorover, met devotie, over die oude hand en drukte ze tegen haar oogen.... Dan za-gen de twee vrouwen elkaar aan, met een flauwen glimlach. Ze wisten dat ze elkaar voor ’t laatst zagen, vandaag, in dit leven....

Maar het feest wil niet dat de individu-en zoolang met zichzelve bezig zijn! Wel, er zijn immers wel meer ongeleef-de romans (dat zijn de mooiste!) in de zaal? Het feest, dat is de gemeenschap, en reeds wachtte het feest weer, het nam hen op, de dans omwervelde hen, in dat zwevende rhythme van allen ver-vaagde het individu, verloor het zich, de persoonlijke gevoelens losten op in het genot van muziek en cadens en bewe-ging....

Buigingen werden gemaakt, armen be-wogen zich zacht en lenig, beenen wer-den met ingetogenheid in de juiste rich

87