zooveel belang....! Neen, hij was even ongebroken; hij was het vergeten, n voorvalletje,en dat nieteens, ’ndroom.... Maar je moest dan niet plotseling er te-genover komen te staan en als een schrij-ning voelen dat verschil tusschen den opgang van je leven, ׳— den zoeten, schoonen opgang, —׳ en wat er tenslotte van geworden was....
Is er een magnetisme dat ons aan kan trekken tot wij ongemerkt in de nabij-heid komen van die sterk aan ons denkt? Op een gegeven oogenblik bevonden zij zich beide heel dicht bij dat fijne ge-zichtje, dien breeden, zachten glim-lach, die heldere oogjes, waar de hu-mor, de nieuwsgierigheid, maar ook de overgroote hartelijkheid uit straalde. Met haar hooge klare stem, die nog zoo helder was als ze niet hoestte, kon oude tante ze allebei beroepen.
— Nou, hoe gaat het, kennen jullie me-84