Jacob Hiegentlich

DE NUTTELOOSHEID DER ARGUMENTEN

Verleden jaar verscheen *n boek: Der Jud ist schuld, (met ’n nauw speurbaar vraagteken), waarin anti-Joden hun betichtingen uitten, Joden hun zaak verdedigden, filosemieten trachtten te overtuigen* Vanzelf klonk de verdediging zwak* Daar is geen niemandsland waar Jood en vijand op één bodem kunnen onderhandelen* In Frankrijk houden enkele boeven vol, dat Dreyfus tóch schuldig was en Hitler in „Mein Kampf” schrijft naar aanleiding van De Wijzen van Zion, die heel de ontwikkelde wereld voor ’n falsificatie houdt:, ,sie sollen auf einer Fälschung beruhen, stöhnt immer wieder die Frankfurter Zeitung in die Welt hinaus, der beste Beweis dass sie echt sind*” Als ’n bewijs in het Derde Rijk zo gauw geleverd is, helpt ’t niet of de Joodse verdediging zijn keel hees schreeuwt, want we moeten onze organen fris houden voor Palestina, dat niet slechts *n ideaal, maar *n harde noodzaak wordt* Maar ook over ⁹1 Zionisme sist Hitler zijn mening: de Joden willen niet naar Zion: „sie wünschen nur eine mit eigenen Hoheitsrechten ausgestattete, dem Zugriff anderer Staaten entzogene Organisationszentrale ihrer internationalen Weltbegaunerei: einen Zufluchtsort überführter Lumpen und eine Hochschule werdender Gauner.” En Haman weet, hoe bekrompener de gedachte, hoe gauwer ze bij ⁹t volk erin gaat, ’t volk wil *t eenvoudige, niet half zo en half zo, maar ’t positieve. Nu is de waarheid nimmer eenvoudig, doch zeer gecompliceerd. De Jodenhaat is ’n gevoel, dat bij velen onverdelgbaar tiert* In ’n aangrijpend gedicht uit de Franse Middeleeuwen lezen we, hoe Joden verbrand