Jacob Hiegentlich

onrechtmatige daad was geschied in de zin van strafbaar plagiaat, was dat meer ’n zaak voor de justitie, dan voor de eigenlijk gezegde letterkunde, voor welke intrigue e.d. louter bijkomstigheid is. Wat b,v, te denken van de Lorelei, van Heine, die ongetwijfeld minder mooi is dan de Lore Lay van Bren-tano, op welke prachtige ballade ze stellig is geïnspireerd. „Plagiaat V⁹ Mijnentwege. Men bedenke echter, hoeveel weer Brentano aan de toon der Middeleeuwse liederen dankt en hoe Heine aan de figuur haar blijvende gestalte heeft gegeven.

Ieder dichter weet dat de liefde ⁹n oude geschiedenis is, die we ieder weer op eigen manier plagiëren, ieder denker is zich bewust dat aan de oude gedachten geen nieuwe meer zijn toe te voegen, maar het is zijn roeping zich te laten beïnvloeden door zijn voorgangers, zij wekken in zijn hart en hersens sluimerende schatten en hij geeft ze vorm en, krachtens zijn eigen inborst, waardij. Er is echter een vorm van plagiaat waarvoor geen vergeving bestaat: een ander dan zich zelf te willen zijn, zich als de gaai van La Fontaine met de pluimen van de pauw te tooien, achter het woordgezwatel van *n ander eigen leegte te verbergen.