Jacob Hiegentlich

Gestochen und gebrennet Und in drei Städt’ gesend’t*

Ze bekenden dus iets, gedwongen door pijnigingen, wat ze onmogelijk gedaan konden hebben* Sommigen bekeren zich, en worden tot ’t zwaard begenadigd, de anderen verbrand* Het is niet vreemd, dat juist de Romantiek dit oude lied opscharrelde, want ⁹t antisemitisme met zijn ostentatieve onredelijkheid is ’n romantisch gevoel, zoals het hele nationalisme ’n late reactie is tegen den godsdienst van de Rede der Franse Revolutie* Dat de Romantiek den Jood ook wel anders wilde zien, bewijst het lied van de mooie Jodin: Ihr Haar war schön geflochten* Haar minnaar, ’n klerk, wil haar huwen, maar dan moet ze zich laten dopen, doch:

Eh* ich mich lasse taufen,

Lieber will ich mich versaufen Ins tiefe, tiefe Meer . * *

Gut’ Nacht, mein Vater und Mutter,

Wie auch mein stolzer Bruder,

Ihr seht mich nimmermehr*

(Wunderhorn)

Maar ook deze Stolz zal Hitler c*s* ten kwade duiden* Het is, gelijk *n redacteur hier gezegd heeft: eerst is er het gevoel, en wijl men er mee verlegen zit, moet dat gevoel met alle geweld met argumenten omkleed. De Jodenhaat is niet sterker geworden dan in de Middeleeuwen; men betichtte vroeger ons van *t doorsteken van *t Sacrament en thans van mo