Gisteren komt nooit weerom ...

Lord Drol 153

Zeg ik:

'Leuk. Waar komen jullie bij elkaar?'

Ons trefpunt was een studio in de Peperstraat, vlakbij het Rapenburg. Studio, nou ja, het was een oude zolder. Maar de dakpannen waren van glas. Daar woonde Jan.

Hij zei dat hij zich daar en nergens anders een werkelijk vrij mens voelde. Af en toe kwamen vrijpostige meisjes, die tot onze club behoorden, op visite. Alles in eer en deugd, want hoeveel kwaad je ook van Jan kon vertellen, hij belaagde de onschuld, voorzover aanwezig, nooit ofte nimmer. Hij kón 't niet eens!

Over zijn biologische perikelen behoefden anderen zich echter geen zorgen te maken. Hij zat er zelf openhartig genoeg over in de rats. Het leidend beginsel dat onze club dreef, luidde: Iedereen doet waar hij zin in heeft. We waren van mening, dat het huwelijk een door het kapitalisme uitgevonden vorm van gecamoufleerde prostitutie was.

Jan was op een hoogstoorspronkelijke manier in het bezit van die studio gekomen. Hij huldigde namelijk de beginselen van het neem-en-eet-recht. Ik zou een langademige verhandeling over dit recht kunnen schrijven, maar dat doe ik niet. Wie er belang in stelt, kan een ouderwets handboek der economische wetenschap erop nakijken. In de praktijk komt het erop neer, dat je gewoon neemt waar je zin in hebt. Aangezien bezit diefstal is (kijk maar na onder de p van Proudhon), kan toepassing van het neem-en-eet-recht nooit diefstal zijn; integendeel, het is juist opheffing van (door diefstal verworven) bezit. De fiets van mijn buurman is door betaling, derhalve op oneerlijke wijze, verkregen. Als ik mijn buurmans zwijntje onteigen, help ik een maatschappelijk euvel uit de wereld en bovendien hou ik er zelf een karretje aan over. Dus, ergo, derhalve, zodoende...

De toepassing van het neem-en-eet-recht bij het in gebruik nemen van de studio was helemaal niet ingewikkeld geweest. De zolder stond toch leeg. Jan had heel gewoon zijn intrek genomen zonder voorkennis -laat staan toestemming - van de wettige eigenaar. Het huis was onbewoonbaar. Het werd weggedragen door de ratten. Maar van de diertjes had Jan op zolder geen last, want zulke beesten kunnen geen trappen lopen. Het verschil tussen de wereld van Sam de Wolff en het wereldje van Jan Bierenbroodspot is groter dan de afstand tussen het morgenland en het avondland. De club 'Marianne' bestaat uit jongelieden van Katten-