Gisteren komt nooit weerom ...

34 Gis teren komt nooit weerom...

Het Panoramagevoel verontrustte hem nauwelijks meer, maar hij wist, dat het hem soms midden in het werk op de Bank kon overvallen... en dan ontstonden moeilijkheden:

ln het koffie-uurtje zitten wat mensen van de Berlijnse Bank bij elkaar. Ze praten over het werk. De koers van een bepaald aandeel. Van dat fonds heeft Izak hoegenaamd geen begrip. Omdat hij zich echter aan zijn prestige verplicht gevoelt een zekere mate van deskundigheid voor te wenden, zegt hij achteloos:

'Oh, die aandelen... die staan de volgende week om deze tijd negenendertig punten hoger.'

Terwijl hij dat zegt is hij plotseling terug in het Panoramagebouw inA mster-dam. Het Beleg van Haarlem. De angst der burgers. De dood door verdrinking. De duizelingwekkende koepel van wit licht. Hij zweeft boven zijn eigen lichaam.

Even onverwacht als het kwam, is het Panoramagevoel verdwenen. Niemand in het gezelschap merkt, dat zijn stem gedurende een fractie van een minuut anders klinkt, holler met een echoachtige weerkaatsing. Izak denkt, dat het de stem is vanAvrom, zijn vader.

Een week later,precies een week later, zijn die aandelen inderdaad gestegen; op de kop af negenendertig punten. Iedereen herinnert zich Izaks profetie.

'Hoe heb jij dat geweten?'

'Puur toeval. Goedgeraden, dat is alles.'

Enkele dagen later zitten ze te praten over een goede klant van de bank. Een bloeiende industriële onderneming. De directeur geldt als een der sluwste zakenlieden van Duitsland. De soliditeit van die zaak is spreekwoordelijk.

Zonder enige grijpbare aanleiding zegt Izak:

'Als we niet voorzichtig zijn, gaat die man ons veel geld kosten.'

Terwijl hij die woorden spreekt valt het Panoramagevoel op hem, als een vangnet met fijne mazen. Hij hoort een stem, maar het is niet het geluid van zijn stem. Noch is het de stem vanAvrom. Enkele seconden later is het beklemmende gevoel geweken.

'Waarom voorzichtig zijn?' vraagt iemand.

Hij weet, dat van hem een antwoord wordt verwacht met een causaal verband tussen nuchtere feiten en waarschuwing. Wat weten die mensen van het Panoramagevoel?

Quasi-achteloos zegt hij:

'Ik zag die directeur dezer dagen in de schouwburg. Een blonde vrouw naast