Gisteren komt nooit weerom ...

22 Gis teren komt nooit weerom...

op de vensterbank van het voorkamertje.

'Zó... Kan de hele wereld de landkaart van de bedzijker zien.'

Izak was een tenger kereltje met zwaarmoedige donkere ogen; veel joodse kinderen in de Banaat werden met die 'Judenkuck' geboren. Hij was wat de mensen noemen: een stil kind. Beslist intelligent, maar op één punt scheen zijn verstand hem in de steek te laten. Gewone kinderen leren ongemerkt het verschil tussen de dagen. Tegen de tijd, dat ze jarig worden, tellen ze de uren; nog vier nachten slapen, nog drie nachten slapen enzovoorts. Zodra de verdeling van de tijd in dagen ter sprake kwam, scheen het echter alsof Izaks gedachten voor een hoge muur stonden. Op allerlei wijze bleek, dat hij het begrip tijd niet kon omvatten. Hij kon de dagen niet afzonderlijk zien. Zoals sommige mensen kleurenblind zijn, was hij tijdblind. Zei hij:

'Alle dagen zijn hetzelfde.'

Vranja was te rusteloos om aan die tijdblindheid enige aandacht te besteden, maar Avrom had geduld.

'Izak-leeb, als je geslapen hebt, komt er een andere dag.'

Met zijn oudemannetjesgezichtje keek Izakhem aan.

'Dus als ik 's middags ga slapen, komt er ook een andere dag.'

'Nee, alleen als je 's nachts slaapt.'

'Dus slapen heeft er niets mee te maken.'

"s Avonds gaat de zon weg, dan wordt het donker... dat is nacht... en als het weer licht wordt is het een andere dag.'

'Nee, het is dezelfde dag.'

Na een paar dagen diep peinzen dacht Avrom, dat hij een duidelijke verklaring had gevonden.

'Kijk nou naar het plein, Izak-leeb. Dan zie je toch afzonderlijke stallen en karren.'

'Ik zie maar één plein.'

Zolang deze bespiegelingen van een kind-met-een-oud-hoofd tot de huiskamer beperkt konden blijven, veroorzaakten ze weinig moeilijkheden. Maar ze werden lastiger toen meester Veldhuizen zijn leerlingetjes de diepe geheimen van de kalender trachtte te ontsluieren.

Stak Izak zijn vingertje op.

'Waarom maken ze geen kalender, waarop je alle dagen kunt zien... alle dagen, die er al zijn geweest, en alle dagen, die nog komen.'

'Izak Nahum, voor zo'n kalender heb je een stuk papier nodig zo groot als heel Amsterdam.'