Hun lach klinkt van zo ver ...

'Waarom is de zuurwagen van Moos een goudmijn ?'

Geven ze hetzelfde antwoord:

'Daarom!'

Omdat Moos een verstandig zakenman is, kost het hem nog minder moeite een allemansvrind te zijn. Met de schuinsmarcheerders fantaseert hij lekker-vettig over de huisjes met de rode lichtjes in de warme buurt. Met de klanten van ver in de stad voert hij ingewikkelde disputen over de techniek van timmeren en schilderen. Met de jeugdige clientèle doet hij kinderachtige spelletjes. Zij geven hem raadseltjes op. Winnen doet hij zelden. Hij betaalt zijn verlies met een stukje lever of hart. Er zijn natuurlijk kinderspelletjes, die hij niet kan meespelen. En er is een jongensvermaak, dat hij ronduit verfoeit. Dat is O-wint.

O-wint is voor de jongens een geliefde manier om er lege uren mee te vullen. Het wordt gespeeld met een plankje en een steenharde bal, die meestal wordt vervangen door een gewone steen. Het voornaamste attribuut is verder een stevig slaghout. Het plankje wordt half op het trottoir gelegd. De andere helft steekt vrij boven de goot uit. Op het deel, dat op de blauwe stoeprand rust, ligt de steen. Met het slaghout geefje een harde klap op het vrije gedeelte. Dan vliegt de steen hoger dan de huizen. Maar even voordatje slaat, roep je: 'Ooooooooo-wint.'

Dan zijn de mensen voldoende gewaarschuwd. De moeilijkheid is, dat sommige mensen zich van de waarschuwing niets aantrekken; en dat andere mensen beweren haar in 't geheel niet te hebben gehoord. Moos beweert, dat de jongens met opzet zó slaan, dat de steen altijd in een van zijn vaatjes met

71