Hun lach klinkt van zo ver ...

si tser een Bar Mitzwah (kerkelijke meerderjarigheid) op komst Al krijgt de stoepjee zijn vertrouwelijke inlichtingen. De der-,ienjarige jongen, die in de synagoge ten aanhoren van de ganse gemeente een hoofdstuk uit het Boek in het Hebreeuws moet reciteren, transpireert bij die plechtige gebeurtenis in een traditioneel costuum. Het is een ouwemannetjespakje. Op zijn hoofd, dat immers niet ongedekt mag zijn, torst hij een rond vilten of castoren hoedje. Het Bar Mitzwah-hoedje. Dat wordt om onnaspeurlijke redenen meestal eerder gekocht dan het cos-tuumpje.

De winkelbediende van 'De Vliegende Pet' op Rapenburg speelt met de stoepjee onder één barmitzwah-hoedje. 'Zeg, die mensen van Venetiaander zijn met hun zoontje in de winkel geweest. Over veertien dagen moet hij lajenen.' 'Heb je iets tegen ze gezegd ?' 'Geen woord. Die mensen doen zo wantrouwend.' 'Goed. Als ik ze wat verkoop, is een gulden voor jou.' De stoepjee gaat in het kaartsysteem van zijn geheugen rommelen. Venetiaander - Venetiaander, met wie kunnen die bevriend zijn ? Eindelijk springt er een naam uit de kartotheek naar voren. Natuurlijk, er u een gemeenschappelijke kennis. Die is er altijd. En die wil graag een gulden extra verdienen. Als dan op een dag de familie Venetiaander, vader, moeder en het Bar Mitzwah jongetje in de verte van de Hoogstraat opdoemen, weet Italiaander dat zijn secret service hem niet in de steek heeft gelaten.

Maar dat wil nog niet zeggen, dat de koop glad verloopt. Want vader en moeder Venetiaander zijn ook niet achterlijk. Ze komen kwasi-onverschillig aankuieren. Als de verspieders hem geen rapport hadden uitgebracht, zou de stoepjee nooit kunnen

139