Ik lijk op 't lijk (roman, onder pseudoniem Richard Perridon)

eten. Bill Logan, die als het om verraad ging, niet voor straffe maatregelen terugdeinsde, gaf Don vergif te drinken en wist de moord zo te spelen, dat Grijze Jaap zich juist voldoende medeplichtig voelde om het lijk te verdonkeremanen. Grijze Jaap kwam op de gedachte de zogenaamde autobotsing in de Rapangestraat in elkaar te zetten. Om elk vermoeden van gifmoord bij voorbaat weg te nemen, takelde hij het lijk van Don in de auto nogal toe, maar hij vergat dat juist de plaats van de bloedsporen in de wagen voor een scherp waarnemer als Tony Toeroen allesbehalve overtuigend was.

Het was, voorzover de politie althans weet, de eerste moord, waarbij Grijze Jaap, hoewel zijdelings, betrokken was, al dien ik erbij te vermelden, dat Bill Logan Jaaps medeplichtigheid opzettelijk had overdreven teneinde zijn helper in zijn macht te krijgen. Het is waarschijnlijk daaraan te wijten, dat Jaap zijn zelfbeheersing volkomen kwijt was. Bill Logan wist niet beter of Don was alleen in Amsterdam, maar Grijze Jaap had van Don gehoord, dat die met twee vrienden in het Amstelhotel woonde. Wie die vrienden waren (ik en Dick Dolittle) wist Grijze Jaap slechts vaag, want het hoorde bij het ingewikkelde spel van Don, dat hij iedereen maar een stukje van de waarheid liet weten. In elk geval, Grijze Jaap vreesde, dat wij in het Amstelhotel dingen wisten, die tot zijn ontdekking zouden kunnen leiden. Daarom had Grijze Jaap in zijn benauwdheid tot iets besloten, wat al zo vaak is gebeurd, namelijk dat de ene moord drijft naar de volgende moord. Hij moest zich ten koste van alles van mij en Dolittle ontdoen en het middel daartoe zou zijn een aanrijding als gevolg van de gladheid der

183