Ik lijk op 't lijk (roman, onder pseudoniem Richard Perridon)

Grijze Jaap te doen, maar om Bill Logan. Aan de andere kant, zo dacht ik, is het misschien een brug, die naar Logan leidt, dus ik liet Don Ferrares merken, dat ik er wel oren naar had.

Ik wist toen niet (dat heb ik pas later vernomen), dat Don Ferrares al jaren met Bill Logan in verbinding stond en ik wist ook niet, dat het in overleg met die schurk was, dat Don bij mij bleef en Grilly bij mij introduceerde, de dochter van Boll Logan.

Waarschijnlijk zou Bill Logan eerder in het aas hebben gebeten, als Don Ferrares geen dubbel spel had gespeeld. Deze geboren oplichter had voor zichzelf berekend, dat hij de plannen, die Bill Logan had gesmeed, zelf kon uitvoeren, als hj maar eenmaal Logan had uitgerangeerd en daarna mjj van mijn geld had ontdaan. Weliswaar wist hij nog niet precies, hoe hij dat moest klaarspelen, maar één ding stond hem in elk geval duidelijk voor ogen, namelijk dat Logan en ik elkaar niet mochten ontmoeten, want zolang wij om elkaar heen-draaiden, kon hij, tussenpersoon spelend, op zijn kans wachten.

Terwijl wij dus in het Amstelhotel in Amsterdam logeerden, had ik er geen flauw vermoeden van, dat Bill Logan geen vijf kilometer verder verborgen zat; anderzijds wist Logan slechts, dat Don in de stad was; dat ik óók in het Amstelhotel was, had Don hem verzwegen.

Dons berekeningen liepen echter mis, doordat hij Grijze Jaap in vertrouwen had genomen; deze, tuk op extra verradersloon, had onmiddellijk Bill Logan gewaarschuwd, dat Don van twee wallen probeerde te

182