Ik lijk op 't lijk (roman, onder pseudoniem Richard Perridon)

trekken? Dat zal ervan afhangen of ik weer geboeid word.

De jongen haalt een bos sleutels voor de dag.

Waarachtig, hij gaat de boeien losmaken.

״Marku zegt, dat je niet zult weglopen", zegt hij. ״Trouwens, alle deuren zyn op slot. Je kunt niet weg. Gra op het bed liggen."

Als ik lig, doet hij me de ijzeren ringen weer om. Die legt hy aan het bed vast. Hij draait de sleutels om. Ziezo, ik lig weer voor vier ankers.

Alleen in de kamer wordt het me duidelyk, dat Marku me op de proef stelt. Als ik de geringste poging doe om te ontsnappen, weet hij, dat ik toch niet te vertrouwen ben. Dan kan de poging mislukken en het spel is verloren. En als het me lukt om weg te komen, wat gebeurt er dan met Molly?

Nee, ik moet mijn spel helemaal alleen uitspelen. Er zitten risico's in, maar wie geen risico's durft nemen, moet nooit iets proberen. Zolang Patchecki het niet met Marku eens is geworden (waarover weet ik echter niet) ben ik betrekkelijk veilig. Als Patchecki verschijnt, zullen we wel verder zien. Die man heeft nooit laten blijken, dat hij een hekel aan me had. Bovendien reken ik erop, dat als alles mis mocht lopen, Molly kans zal zien iets te doen om me te redden.

Voordat ik inslaap, denk ik:

״Ik kan het tegen Marku alleen maar houden door te blijven bluffen."

II lijk op ־t lijk 11