Ik lijk op 't lijk (roman, onder pseudoniem Richard Perridon)

Het is dus logisch, dat ik probeer jou en Molly terug te krijgen, waar of nietf'

״Geen speld tussen te krijgen."

״Goed dan. Jou heb ik al teruggevonden. Nou moet ik, de baas van de Green Parrot, dus alleen nog maar Molly gaan zoeken."

״Ik snap het", zeg ik. ״Ik begin het tenminste te snappen."

״Nou heb ik dus van Rooie Riek gehoord, dat die weer van een kennis heeft vernomen, dat die kennis Molly in de steegjes achter de Nieuwendijk heeft gezien."

״Ik snap het helemaal!" zeg ik opgewonden. ״Jij gaat in die steegjes naar Molly zoeken, voor de zaak. Enorm idee!"

״Vanmiddag ga ik op jacht", zegt de baas.

״Baas, als het je lukt, zal ik je eeuwig dankbaar zijn!"

״Niks bijzonders, Tony, niks bijzonders, ten slotte doe ik het voor de Green Parrot."

's Middags hang ik in de Green Parrot rond. De baas is de stad in. Tegen vijf uur komt hij terug.

״Tony, ik begrijp er niets van. Hier en daar in die steegjes heb ik bij de paar mensen, die er wonen, naar Molly geïnformeerd. Eerlijke en zuivere zaak. Ik heb gezegd wie ik ben en dat mijn café achteruitloopt sinds zij niet meer in de zaak komt. En dat Rooie Riek van een kennis heeft gehoord, dat ze hier in de buurt moet zitten en of zij me misschien terecht kunnen helpen. Nou, geen van de mooie meisjes die daar wonen, kon me helpen. Eerlijk gezegd had ik dat ook niet verwacht.

149