Ik lijk op 't lijk (roman, onder pseudoniem Richard Perridon)

Op een dag, toen ik de Cadillac van Patchecki in de garage waste (vertelt Jan me) is hij bij me komen kletsen.

״Is het niet gek, Don", zei ik tegen je, ״dat die Patchecki in het Amstelhotel woont en helemaal hier zijn wagen stalt? Bij zo'n hotel is toch stalling genoeg? Ja, zei je toen, Don, ja, dat lijkt wel gek, maar dat is niet zo; die baas van me is van plan heel dikwijls naar Amsterdam te komen. Hij moet voor zijn zaken veel in Europa reizen. Daarom laat hij de Cadillac hier. Toen zei ik zo tegen je (gaat Jan verder): wat doet die baas van jou eigenlijk, Don? En toen zei jij: die baas van mij heeft twintig jaar tuchthuis opgeknapt, maar dat schijnt nog niet genoeg te zijn. Zodra hij uit de petoet kwam, is hij weer in het leven gegaan, maar al trap je me dood, dan weet ik nog niet wat hij precies van plan is, want hij is zo gesloten als een pot. Maar één ding weet ik zeker, zei je tegen me, één ding weet ik zeker: je kunt beter op twee paarden wedden dan op één, want één van de twee is altijd de winnaar, waar of niet?"

Erg duidelijk is het verhaal van Jan van Dommelen nog niet.

״Toen zei ik tegen je, Don, hoe kan je nou op twee paarden wedden, als d'r maar één is? Dat is toch de zuiverste waarheid, nietwaar? En toen zei jij: Jawel, daar kan je wel gelijk in hebben, maar er lopen nog meer jagers in dat bos rond. Jagers in dat bos? zeg ik tegen je. Ik begrijp niet wat je bedoelt. En toen zei jij: er is een man, die veel groter is dan Patchecki en vroeg of laat moeten die twee elkaar vinden. Als dat gebeurt,

141