Een klein mannetje met een klein potloodje (40 jaar VARA)

vara. Radio-reporter. En een beste! Hij zwierf de hele wereld door, microfoon in de hand. Zijn sportreportages werden verslonden. In 1954 werd hij chef van de reportage-afdeling. Die afdeling heeft het zeven jaar zonder enige moeite met hem uitgehouden. Hij werd tegelijkertijd voorzitter van de groepsraad; dat wil zeggen; hij vertegenwoordigde het personeel in het contact met dagelijkse leiding en hoofdbestuur. Hij was in die kwaliteit geen gemakkelijk heerschap, maar juist om die reden waardeerde het hoofdbestuur zijn volstrekte integriteit en zijn bekwaamheid in het behartigen van de personeelsbelangen.

In 1961 vroeg het hoofdbestuur hem of hij geen zin had uit de personeelssfeer over te stappen naar de bestuurssfeer. In een grote organisatie als de vara moet de leiding tijdig uitzien naar mensen, die de geschiktheid en de bekwaamheid hebben later de volle bestuursverant-woordelijkheid over te nemen. Jan de Troye had wel zin in die loopbaan, maar zijn hart is nog steeds bij de rusteloze reportagedienst. Zo is hij adjunct-bestuurder geworden, het begin van een nieuwe carrière. In de v a r a doet hij van alles, radio, tv, public relations in het bijzonder. Hij is er nog lid van de Hilversumse gemeenteraad bij. Op de lijst van de PvdA van kandidaten voor de Tweede Kamer staat hij op een zodanige plaats, dat zijn benoeming tot volksvertegenwoordiger beslist niet tot de onmogelijkheden moet worden gerekend.

zestiende hoofdstuk, waarin een persoonlijkheid wordt geschetst, die op de toekomst van de vara grote invloed heeft gehad.

Met grote stappen door de geschiedenis wandelende, hebben we (u, zeer gewaardeerde lezer en ik) af en toe op sommige plekken, waarheen onze weg ons voerde, langer vertoefd dan op andere plaatsen. Soms zijn we een eindje op onze weg teruggegaan om een stukje van het landschap nog eens te bekijken. Zo zijn we zoetjesaan beland in de periode na de bevrijding. Vertellende van de mannen, die thans de dagelijkse leiding van de vara stevig in de hand hebben, is er tevens gelegenheid geweest enkele van hun zorgen en vreugden uit die naoorlogse periode voor u te schetsen. Ik moet nu het laatste hoofdstuk van dit boekje schrijven, het hoofdstuk, dat proberen zal iets over de toekomst te vertellen. Maar voordat ik aan dat hoofdstuk toekom, moet eerst de figuur worden getekend van Kees Woudenberg.

125