Door storm en duisternis

diertje kunnen besteden. Het zat bibberend van angst in één van de vlotten verborgen. Maar het beestje begreep met zijn hondenverstand, dat de situatie snel was veranderd. Voordat iemand erop verdacht was, sprong Mascotte met een sierlijke boog van het dek pardoes in één van de sloepen. Daar bleef hij rechtop zitten kijken, de kop een beetje schuin en kwispelend met zijn stukje staart. Alsof hij wilde zeggen: schiet op een beetje.

'Dat beest weet het beter dan jij, Kluwen', werd er geroepen, maar de eerste machinist haalde de schouders op en verdween achter een deur. Dirk zat in de sloep bij kapitein Sissingh, de eerste stuurman van der Mey, Bill Cameron en nog wat matrozen. Snel roeiden ze een flink eind van het verlaten schip weg. Nog twee andere sloepen deden hetzelfde. Het schip was nu verlaten, alleen de eerste machinist Kluwen was nog aan boord, ze zagen hem achter een deur staan kijken.

Een ogenblik sloeg de schrik de schipbreukelingen om het hart toen twee Duitse machines omlaag doken en scherend over de sloepen het vuur met hun mitrailleur openden. Zou Kluwen gelijk krijgen? Maar de Duitsers lieten het bij een paar salvo's. Daarna stegen ze weer naar groter hoogte. Ze bleven echter boven het schip. Blijkbaar omdat hij had gezien, dat zijn vrees - namelijk dat de Duitsers de sloepen zouden mitrailleren - niet werd bewaarheid kwam Kluwen nu uit de gang tevoorschijn. De mannen in de sloepen zagen hoe hij, gekleed in een blauwe regenjas, een van de vlotten van het dek af in zee liet vallen. Hij gooide er een koffertje in, daarna sprong hij zelf op het vlot. Het vlot dreef op korte afstand achter de 'Paulus Potter' aan. Op dat ogenblik deed een van de Duitse vliegmachines een poging om een voltreffer op het achterschip te plaatsen. Maar de bom miste zijn doel. De mannen in de boten zagen dat het helse ding tussen achterschip en vlot terecht kwam. Een enorme vuurzuil steeg op. Wild was de zee in beweging. 'Kluwen is dood, God hebbe zijn ziel', zei stuurman van der Mey. Maar toen de rook en smook was opgetrokken, zagen ze Kluwen als een duiveltje in een doosje uit de kuip van het vlot te voorschijn schieten. 'Verdraaid nog aan toe', zei Bill Cameron, 'die vent heeft net als een kat negen levens.'

Ze roeiden naar het vlot. Tenslotte konden ze Kluwen niet aan zijn lot overlaten. Maar toen ze bij het vlot waren gekomen, hadden ze

162