Met de Trekpot op Avontuur (onder pseudoniem Onno Win)

verder, ״hij zegt, dat jelui het volgend jaar op kosten van den stam... naar Amerika moet komen en daar zullen we dan het feest vieren van de inwijding in den stam."

De jongens zaten sprakeloos van verbazing. Toen sprongen ze allemaal overeind en brulden om het hardst:

״Hiep, hiep, hoera!"

״We gaan naar Amerika!"

״Lang leve Witte Vleermuis, hiep, hiep, hoera."

Edo had natuurlijk direct weer een liedje en begon te zingen:

Naar Amerika Ga hem achterna, Naar dat warme land Met mijn Ferdinand.

En neef Hendrik schudde het hoofd en zei:

״Jelui zijn me toch een stelletje bofferds. Zoo maar

naar Amerika. Het is niet te gelooven!"

* *

*

Nog een half uurtje bleven de jongens zoo bij elkander. Toen kwam de auto weer om Willem te halen, want die moest nog eiken dag wat rusten en dat kon hij natuurlijk beter thuis doen dan in ״De Trekpot."

En weer een week later was de dag aangebroken, dat de jongens met ״De Trekpot" hun dorp weer binnenreden.

De week in het circus was omgevlogen.

En toen waren ze weer op weg gegaan.

Ze hadden een warm afscheid genomen van den aardigen directeur.

״Houdt je goed, jongens," had hij gezegd, ״ik wou

179