Met de Trekpot op Avontuur (onder pseudoniem Onno Win)

Indiaansche thee, die Witte Vleermuis pas heeft meegebracht uit Amerika. Het is een groote eer als een Indiaan je uitnoodigt om mate met hem te drinken."

Allen gingen op hun hurken rond het vuur zitten en toen gingen de groote koppen mate rond. Het smaakt verrukkelijk, precies thee met suiker.

„Zal ik jelui nu eens de geschiedenis van Witte Vleermuis vertellen," vroeg Zwartemes, die een beetje met het oude opperhoofd had zitten fluisteren.

„Graag," riepen de jongens en Zwartemes begon zijn vertelling.

TWAALFDE HOOFDSTUK.

Dit is het verhaal van Witte Vleermuis, zooals Zwartemes het vertelde:

„Ik ben nu negen en tachtig jaar oud. Mijn haar is grijs geworden en mijn armen en beenen zijn vermoeid als ik een kwartiertje ver geloopen heb. Maar eens was ik een jonge man en mijn vader was het groote opperhoofd Vliegende Arend, een van de grootste opperhoofden, die de roode mannen ooit hebben gehad.

Onze stam woonde in een vallei. Als ik aan mijn jeugd terugdenk dan zie ik die vallei weer, rondom hooge bergen en op den top van een van die bergen lag altijd sneeuw, zoo hoog was die. Toen heette ik nog niet Witte Vleermuis, ik werd Grootvoet genoemd, omdat mijn voeten grooter waren dan die van de anderen.

Rustig leefde onze stam daar. We joegen als we behoefte hadden aan voedsel of we vischten in de rivier, die niet ver van onze plaats door het dal stroomde. We waren gelukkig en tevreden. Onze wereld was maar klein, we kenden de Indianenstammen, die een eindje van ons vandaan aan den anderen kant van de

150