Met de Trekpot op Avontuur (onder pseudoniem Onno Win)

״Zoo'n man, als die Thomas," zei hij tegen neef Hendrik, ,,heeft toch wel een massa meegemaakt in zijn leven. Die kan nog eens wat vertellen... als hij maar wilde..."

Thomas lachte en trok eens aan het korte pijpje, dat hij in den mond had.

״Zal ik jelui dan eens de geschiedenis vertellen," zei hij, ״van dat gedresseerde varken, dat we in het circus hebben gehad... Ja? Goed daar gaat-ie dan.

Op een goeien dag... dat is nou al weer een paar jaar geleden... kwam er bij ons aan het circus een boerenjongen met een varken, zoo groot en zoo vet als ik er nog nooit een had gezien. Hij vroeg of we het beest in het circus konden gebruiken. Nou, je snapt wat de directeur zei. Die zei, dat het boertje het varken maar naar de tentoonstelling met de Paaschdagen moest sturen, dan won het vast en zeker den eersten prijs, maar nee hoor, dat boertje liet niet los. Dat varken was wat voor het circus, zei het mannetje, want... dat varken kon schrijven en rekenen... en het kon ook op de klok kijken, maar niet later dan vier uur..."

De jongens proesten het uit.

Thomas vertelde verder: ״Je snapt, dat de baas het ook niet geloofde, maar het boertje hield vol en toen ze lang genoeg met elkander ruzie hadden gemaakt, was het al bijna acht uur 's avonds geworden en de voorstelling zou net beginnen. Toen kreeg dat boertje opeens een reuzen-idee. ״Weet je wat directeur," riep het mannetje, ״weet je wat... laat het beest vanavond optreden in het programma... en als alles goed gaat, betaal je mij wat ik er voor vraag... als het niet goed gaat, betaal ik jou een schadevergoeding." Goed, zei de directeur, en zoo ging het boertje met het beest naar de stallen. Wel jelui snapt, dat we allemaal geweldig nieuwsgierig waren naar de kunsten

122