Jacobus Fredericus de Brie

Een moord, dat is: een wilde ren van verslag־־ gevers. Een moord, dat is: een raadsel! En ieder־ een zoekt de oplossing: wat steekt daar achter? Herr Gutsberg wéét wat er achter zit. En mon־ sieur Marcel en Mr. Lawrence. Dat is genoeg! Nee! Dat is eigenlijk veel te veel. De politie zal den moordenaar grijpen, al vluchtte hij naar een andere planeet. Herr Gutsberg krijgt het benauwd. Hij moet zorgen, dat zijn syndicaat de goede rol gaat spelen in het proces, dat komen gaat. Dat komen zal! Dat komen moet!

״Wij, meneer de President, wij Duitschers heb־ ben ons van begin af aan tegen deze stiekeme wijze van doen verzet. Onze vertegenwoordiger, Herr Gutsberg, is naar Amsterdam gekomen om het verdonkeremanen van deze voor de mensch־ heid zoo zegenrijke uitvinding te verijdelen."

Dat is de uitweg. Laat de anderen maar in den knel raken, zij zijn sterk. Zij kunnen een stootje verdragen. Herr Gutsberg's syndicaat heeft met andere verhoudingen rekening te houden. Je kunt er trouwens van op aan, dat monsieur en mr. Lawrence nu ook zoeken naar een gat voor de vlucht.

Het leven is geen roman, waarin alles goed gaat volgens een schema, dat de schrijver van te voren

91