Jacobus Fredericus de Brie

roepen," denkt hij. In zijn hoofd loeit een sirene met een snerpende gil.

Mr. Lawrence staat vriendelijk lachend in de kamer. Zijn stem is honingzoet, wanneer hij zegt:

„Mijn waarde vriend de Brie---- schrik niet.

Ik ben niet Uw vijand____ik ben Uw vriend. Uw

vriend in den nood. Gij hebt behoefte aan vrien־ den, laat mij U helpen!"

Jacobus Fredericus de Brie stottert:

„Wat wenscht U van mij?" maar hij denkt: „Ik zal dien vent aan de praat houden en op het

juiste oogenblik om hulp roepen---- Beneden

staat immers een agent voor de deur."

„Ik wensch", fleemt Mr. Lawrence, „ik wensch U een uitweg te wijzen uit de moeilijkheden." Zijn stem is een dreigende onweerslucht met zware, zwarte koppen, wanneer hij vervolgt: „U gaat onherroepelijk de gevangenis in, wanneer U niet

oppast----twee moorden----in Engeland zou je

daarvoor gehangen worden____levenslang zou het

minste zijn. Krimp maar niet in elkaar____de beul

heeft je nog niet----Wanneer je verstandig bent,

draai je er tusschen uit---- maar blijf toch niet

staan, man. Ga zitten____een sigaar?"

„Ik rook niet."

„Ga dan in elk geval zitten!"

Jacobus Fredericus houdt krijgsraad met zich־ zelf. Die vent doet zoo poeslief. Gek is hij vast en

152