Jacobus Fredericus de Brie

Eindelijk, eindelijk, komt het parket opdagen. De veldwachter zwijgt nu: voor zooveel grootheid heeft hij ontzag. De burgemeester komt terug. Op de fiets. Hij heeft nu ook minder praats dan straks.

In het voorkamertje houdt men krijgsraad. Frans Hokkert is kwaad op zichzelf. Hij staat met leege handen. Een prachtige kans om zijn be־ kwaamheden te etaleeren gaat ongebruikt voorbij.

Gezamenlijk onderzoekt men de woning.

Methodisch!

Van den kelder tot het dak.

Niets!

Geen begin van een spoor! Geen aanwijzing!

״Dit is een misdaad zonder fouten", constateert Frans Hokkert gewichtig.

Aan het gezicht van Pijpers is te zien, dat hij iedereen in de kamer een stommeling vindt; be־ halve zichzelf natuurlijk.

Dirk de Wind is dood, zijn uitvinding is zoek. In het bed van John Masters ligt een groote bloedplas, zijn lichaam is verdwenen.

Maar de vader van Jacobus Fredericus de Brie is tot het leven teruggekeerd. En zijn grootvader, en diens vader, het geheele geslacht. Alle zwoe־ gende, slovende, slaafsche mannetjes met hun hondenzieltjes en onderdanigheid spoken door

145