Die-en-die is er nòg ...

linkerhanden; aan elke linkerhand had hij ook nog vijf duimen en geen vingers.

Maar hij bezat een goed stel hersens. Hij was niet superintelligent, maar zijn wilskracht overwon gemeenlijk de voornaamste obstakels op zijn levensweg. Het heeft hem anders wel even moeite gekost om uit te vinden welke weg voor zijn leven het best geschikt zou zijn.

Toen hij de lagere school verliet, was de electriciteit bezig populair te worden. Dat was in het midden van de eerste wereldoorlog. In het neutrale Nederland nijpte gebrek aan kolen. De regering probeerde de •gasverlichting te doen vervangen door electriciteit. De gaskroon-tjes met de gloeikousjes verdwenen, de electrische peertjes kwamen er voor in de plaats. Electricien scheen het vak van de toekomst. Wolf beweerde, dat de electro-techniek hem aantrok. Omdat de hoofdonderwijzer kon bewijzen, dat Wolf uitstekend kon leren, werd de jongen naar de Electrotechnische School in de Stads-timmertuin gestuurd. Hij werd er een van de kwiekste leerlingen. In de theoretische vakken haalde hij niets dan tienen, en wanneer hij een slechte beurt maakte, in elk geval een negen. Alleen, het practische werk verliep niet zo vlot; die twee linkerhanden bleven een moeilijkheid. De leraren drongen er op aan, dat hij later naar Delft zou gaan. Op de een of andere manier viel er wel een mouw aan te passen, dat hij, zonder Staatsexamen, toch aan de Technische Hoge School zou kunnen studeren. Wolf's ouders voelden wel wat voor die gedachte. Het streelde hun ijdelheid, dat hun zoon later misschien ingenieur zou kunnen worden. Maar hijzelf wees die voorstellen zeer beslist van de hand. Hij begon nu langzamerhand de leeftijd der volwassenheid te

170