De wereld is rond, maar mijn zolen zijn plat

hun vriend geboeid worden weggebracht. Opeens gaat bij ons de deur open en er komt een deftige man binnen. Het is de commissaris met een pak papieren in de hand. Hij hoeft geen woord te zeggen, want iedereen begrijpt dat het onze perkamenten zijn. De commissaris heeft al die tijd wel geweten dat Frans de dader is. Twee jaar lang zit de politie achter deze schurk aan, maar nu hebben ze hem eindelijk te pakken en hij gaat voor een jaartje of wat het schuurtje in met Sientje en Dientje, die zijn lokvolgels zijn voor het uithoren van onnozele buitenmannetjes en dan gaat Frans er later op af om in te breken.

Het is half drie als Henri du Pont eindelijk arriveert en al praat iedereen natuurlijk over de diefstal en het schandaal in de buurt, wanneer Henri eindelijk op een stoel zit, zwijgt iedereen. Zegt Henri: 'Al is de erfenis niet zo verschrikkelijk veel waard, toch heb ik groot nieuws, want niet alleen dat ik het geld van de reis terug heb, maar de perkamenten brengen tweeduizend gulden op, omdat ze voor een museum belangrijk zijn.' Het komt hierop neer dat de papieren behoren bij ons eiland, maar veertig jaar geleden hebben ze in Nicaragua een wet aan wet aangenomen dat die oude papieren niet meer geldig zijn, alhoewel ze door de regering worden opgekocht als museumstukken. Bij elkaar brengen ze tweeduizend gulden op, wat toch altijd tweeduizend gulden meer is dan helemaal niets. Iedereen zit zwijgend te rekenen en neef Simon en neef Gerrit fluisteren tegen hun vrouwen, maar grootmoeder staat op en zegt duidelijk, zodat iedereen het hoort, tegen vader dat hij delen moet, eerlijk is eerlijk. Die tweeduizend gulden moeten onder de familie worden verdeeld, de lui van Vlooienburg hun portie en oom Max en wij, en dan zullen we wel zien wat er overblijft. Neef Gerrit zegt dat eerst de pandjes die wij in de lommerd hebben staan moeten worden afgelost, want tenslotte zijn dat de onkosten geweest om Henri naar Parijs te sturen en onkosten worden zogezegd door de firma gedragen en pas daarna zullen ze gaan delen.

170