De wereld is rond, maar mijn zolen zijn plat

Zegt grootmoeder: 'Als de papieren geld waard zijn, moeten we een beloning uitloven voor degeen, die de dief aanwijst.' Zegt moeder: 'Om geld voor die beloning te krijgen, brengen we dan de lege linnenkast naar de lommerd.' We willen weer naar bed gaan, maar juffrouw Van Bever staat voor onze deur, in haar nachtjak en met papieren papillotjes in het haar, en ze soebat of ze voor de rest van de nacht bij ons in huis mag slapen, zo angstig is ze. En vader offert zich in een leunstoel op, maar eerst moet hij haar vertellen wat er in het telegram staat.

VIII

DE consternatie die ik in het laatste deel van het vorige hoofdstuk heb beschreven, is een kalm, rimpelend regenplasje vergeleken bij de oceaan van opwinding die Manke Bram veroorzaakt. Hij is een liedjeszanger, die op de Zondagsmarkt in de Houttuinen nieuwe liederen verkoopt, maar door de week vent hij met de 'Asmodee', een krantje waarin schandalen breeduit worden verteld, niet met naam en toenaam en zonder adres, maar toch weet iedereen direct wie er wordt bedoeld met de rijke heer, die het arme dienstmeisje van het platteland heeft verleid toen zijn wettige echtgenote op visite was bij haar zuster in Gelderland. Komt Manke Bram de steeg in: 'Koopt en leest... koopt en leest... de Asmodee ... met het verhaal van de miljoenen-erfenis en een diefstal bij een familie hier in de buurt, met platen en verhalen, niemand kan het zo mooi bedenken, maar dit is écht gebeurd ... één kost een dubbeltje en drie kosten een kwartje.' De mensen grissen hem de kranten uit de hand. Iedereen legt graag tien centen voor een verhaal neer, dat ze al lang kennen. En wie te zuinig is om zelf te betalen, staat naast een ander mee te lezen. Er zijn ook lui die het hardop voorlezen aan iedereen die voorbij gaat.

163