De wereld is rond, maar mijn zolen zijn plat

JIDDISJE HONDERDDUIZEND

VAN mijn ome Zelik stamt het verhaal, dat nu volgt. Het speelt in het begin van deze eeuw. Eigenlijk valt het buiten de lijst van dit boek. Het is in een andere sleutel gezet dan de verhalen, die vooraf gaan. Al weet ik dit zelf opperbest, elke criticus heeft uiteraard het volste recht via zijn lezers mij juist daarop attent te maken. Mijn excuus: ik was aanvankelijk in het geheel niet van plan het in deze bundel verhalen op te nemen. In mijn boeken over de oude Joodse buurt in Amsterdam staan enkele verhalen van mijn Ome Zelik, 'straight from the horses's mouth.' Ze hebben tot in Amerika succes gehad, eerst in een kleine anthologie van mijn stories, uitgegeven door Barnes & Co. in New York en Londen. De geschiedenis van 'Tante Pessie-met-de-prijs-er-bij' bijvoorbeeld is in het Engels in tijdschriften overgenomen. Vrienden schrijven me dat het dikwijls wordt voorgelezen, op zondagmorgen, als van Nieuw-Zeeland tot in Canada joden bijeenkomen in de Temple om te ontbijten met broodjes en gerookte zalm en om te luisteren naar een min of meer godsdienstige dialoog. (Wist Mozes in de woestijn véél van zondagmorgendiensten, laat staan van gerookte zalm, vliesdun uitgesneden.) Ik heb op zulke zondagochtendbijeenkomsten menige lezing gehouden.

Goed dan, verhalen van mijn Ome Zelik. Brieven met vreemde postzegels. 'Kunt U nog meer van hem vertellen?',' Can't you spin another "maasse" by him?' And so on. Etcetera. Enzovoorts. En brere - ik heb geen keus. Ik hoop namelijk spoedig een paar weken naar Canada en Amerika te gaan, stel je voor dat ik wegens dienstweigering wordt verstoten uit de gemeenschap van

129