De wereld is rond, maar mijn zolen zijn plat

rijp en groen door elkaar, zijn gedachtenwereld is nog in de groei. Van Riekie heeft hij de drang tot zelf-analyse geërfd; die is ook bij hem onuitroeibaar. Ik heb Isaac van Straten bij mijn weten nooit ontmoet, maar als ik David zie en ik hoor hem zo zwaar op de hand fdosoferen, dan denk ik: hij heeft van zijn vader de avontuurlijke geest geërfd; hij zal dwars door de linies gaan, ook al weet hij niet wat hem aan de andere kant van de scheidingslijn wacht; het avontuur van de geest blijft hem lokken.

Epiloog

DIT was het verhaal. Het gaat over gewone mensen in buitengewone omstandigheden. Heinz, Annie en Trudi, en ver van hen verwijderd Riekie en David. Ver van elkaar verwijderd? Ik heb dikwijls het vage gevoel gehad dat de levens van die mensen, naar de plaatsen gerekend gescheiden, toch zeer innig doorstren-geld waren.

'Zuster in welke streken waren wij aan elkaar verwant? In de waat'ren van het onbewuste zwommen wij hand in hand.'¹) In Hollywood zouden ze van dit verhaal een 'boy meets girl' verhaal hebben gebakken. Dik van drama, gezwollen van tranen, wee van zoetigheid. Maar het echte leven is anders. Trudi heb ik onlangs in Israël ontmoet. Ze is in het leger, in de Nahal, waar ze schapenteelt leert. Ze is aangewezen om te gaan wonen in de nieuwe nederzettingen op de hoogvlakte van Golan. David is onderwijzer aan een gewone openbare lagere school in Deventer. Riekie voert nu een huishoudinkje voor drie. Ze is met Tobi getrouwd, David woont bij hen in.

Ze vertelde: 'Hij heeft de ware Jozefien nog steeds niet gevonden. Wat dat betreft is hij net zo kieskeurig als zijn moeder vroeger was.'

!) H. Roland Holst.

128