De wereld is rond, maar mijn zolen zijn plat

dan de Joden in het Land zelf. Ik geloof, dat ik 't ook zo voel. Ik heb een leuning gevonden; een leuning, die je vastgrijpt als je soepel langs een gevaarlijke afgrond huppelt. Wie weet ga ik nog wel naar Israël, niet als Trudi de toerist, maar als Trudi die er gaat wonen. U zegt: het is het enige land ter wereld waar geen anti-semitisme is. Dat vind ik veel te mager gezegd, veel te negatief. Voor mij is het meer. Ik heb soms het vreemde gevoel, dat ik daar mijn echte vader en moeder weer zal ontmoeten, natuurlijk niet in lichamelijke zin, dat kan niet, want zij zijn allebei vermoord; maar toch zal ik ze daar ontmoeten. Ik herinner me niet hoe ze eruit hebben gezien en toch zal ik ze dadelijk herkennen. Het klinkt misschien gek, maar ik kan het niet anders uitdrukken.'

'Je bent nu een jonge vrouw van over de twintig en nogal zwaar op de hand. Zulke gedachten, ben je daar nog niet veel te jong voor?'

'Een mens kan nooit te jong zijn om de werkelijke inhoud van zijn leven te ontdekken.'

David van Riekie

LAAT David zijn eigen verhaal zélf vertellen. 'Ik weet niet op welke leeftijd ik voor het eerst bewust heb ge dacht: ik ben anders dan anderen. Vermoedelijk heb ik er voor die tijd al een vermoeden van gehad. Maar ik herinner me zeer goed, dat een van mijn vriendjes op een keer erg geheimzinnig tegen me deed. Niet vijandig hoor, in 't geheel niet. Jos was wat een aardige jongen. We speelden altijd samen. In die tijd beleefden we onze "geheimzinnigheidsperiode". We speelden detec-tief, een erg opwindend spel. We bedachten samen een taak. Bijvoorbeeld: zoek uit waarom buurman Gosker altijd ruzie heeft met buurvrouw Gosker. Sinds korte tijd hadden we een nieuwe opgave bedacht: ondervragertje. Ik verbeeldde een gevangen

125